Leerlingen Latijn maken al vroeg kennis met de nominatief en de accusatief. Naamval is een grammaticale categorie die de syntactische of semantische rol van een zelfstandig naamwoordgroep aangeeft – onderwerp, lijdend voorwerp, bezitter, enzovoort – door middel van uitgangen of voorzetsels.

Talen verschillen in het aantal naamvallen dat ze onderscheiden en in de vraag of de naamval bij zelfstandige naamwoorden, voornaamwoorden of beide voorkomt. In het Engels zijn er slechts vage sporen van te vinden bij voornaamwoorden. Ergatief-absolutieve systemen groeperen argumenten anders dan nominatief-accusatieve systemen.

Naamvallen maken een vrijere woordvolgorde mogelijk omdat de rol van de naamval lokaal wordt aangegeven. De historische afname van naamvalsuitgangen heeft vaak geleid tot een grotere afhankelijkheid van voorzetsels en een vaste woordvolgorde. Grammatica's catalogiseren de naamvalsinventarissen en de regels die eraan ten grondslag liggen.

• Markering van de grammaticale rol van een zelfstandig naamwoordgroep
• Uitgedrukt door middel van buiging of voorzetsels
• Inventarissen en afstemmingen verschillen per taal.
• Ondersteunt flexibele woordvolgorde wanneer robuust