Waar een rivier de zee ontmoet, vertraagt ​​de stroming en zet de rivier zijn lading zand en slib af. Een delta is het laaggelegen landvormsel dat ontstaat door dit afgezette sediment. Vertakkingskanalen splitsen zich en komen weer samen, waardoor een karakteristieke waaier- of vogelpootvorm ontstaat.

De delta's van de Nijl, de Mississippi en de Ganges-Brahmaputra kunnen een hoge bevolkingsdichtheid onderhouden omdat de bodem vruchtbaar is en er een overvloed aan water is. Delta's zijn echter ook kwetsbaar voor overstromingen, bodemverzakking en een stijgende zeespiegel. Door de aanvoer van sediment vanuit stuwdammen stroomopwaarts zijn veel moderne delta's gekrompen.

Ecologisch gezien herbergen delta's rijke wetlands en dienen ze als kraamkamers voor vissen en vogels. Ingenieurs bouwen dijken en afleidingsconstructies om ze te beheren, vaak met wisselend succes. De voortdurende strijd tussen rivierafzetting en kusterosie zorgt ervoor dat delta's tot de meest dynamische landvormen op aarde behoren.

• Sedimentaire landvorm bij een riviermonding
• Ontstaan ​​door vertraging van de stroom en afzetting.
• Vaak vruchtbaar en dichtbevolkt
• Kwetsbaar voor de stijging van de zeespiegel en verminderde sedimentatie.