Een tabel organiseert gegevens in rijen en kolommen. Elke rij is een record. Elke kolom is een veld. De kruising van een rij en een kolom bevat één enkele waarde. Een klantentabel kan kolommen hebben voor ID, naam, e-mail en inschrijfdatum. Elke rij vertegenwoordigt één klant. De tabel is de basiseenheid voor opslag in een relationele database. Het is ook de eenheid die gebruikers opvragen. Wanneer je SELECT * FROM customers schrijft, vraag je om elke rij en kolom in de klantentabel.

Tabellen hebben eigenschappen. Ze hebben een naam, uniek binnen het schema. Ze hebben kolommen met gedefinieerde gegevenstypen. Ze kunnen beperkingen hebben: primaire sleutels, externe sleutels, unieke beperkingen en controlebeperkingen. Ze kunnen indexen hebben om query's te versnellen. Ze kunnen triggers hebben die worden geactiveerd bij invoegen, bijwerken of verwijderen. Het ontwerp van de tabel beïnvloedt alles wat erop is gebouwd. Een tabel met te veel kolommen is onhandelbaar. Een tabel met te weinig kolommen dwingt tot joins die vermeden zouden kunnen worden. Een tabel zonder primaire sleutel is moeilijk betrouwbaar bij te werken. Een tabel met redundante gegevens brengt het risico van inconsistentie met zich mee. Normalisatie is leidend bij het ontwerpen van tabellen. Het doel is om elk feit slechts één keer op te slaan. Dat vermindert redundantie en verbetert de integriteit. Het verhoogt echter ook het aantal tabellen. Meer tabellen betekenen meer joins. De balans tussen normalisatie en prestaties is een constante spanning in databaseontwerp.

Tabelcomponenten

• Kolommen — velden met gegevenstypen
• Rijen — records
• Primaire sleutel — unieke identificatiecode
• Externe sleutels — koppelingen naar andere tabellen
• Indexen — versnellen zoekopdrachten
• Beperkingen — regels voor geldige gegevens

Een tabel is een container voor gerelateerde gegevens. De structuur van de container bepaalt hoe gemakkelijk de gegevens te gebruiken zijn.