Een solid-state drive (SSD) slaat gegevens op in flashgeheugen zonder bewegende onderdelen. Het leest en schrijft sneller dan een harde schijf, omdat er geen draaiende schijf of bewegende kop is. Toegangstijden worden gemeten in microseconden in plaats van milliseconden. Een computer met een SSD start op in seconden in plaats van minuten. Applicaties openen direct. Bestandsoverdracht wordt beperkt door het netwerk, niet door de schijf. Het prestatieverschil is dramatisch en direct merkbaar.

SSD's hebben voor- en nadelen. Ze kosten meer per gigabyte dan harde schijven. Ze hebben een beperkt aantal schrijfcycli. Elke cel kan slechts een bepaald aantal keren worden beschreven en gewist voordat deze slijt. Controllers beheren dit door schrijfbewerkingen over de cellen te verdelen, een techniek die wear leveling wordt genoemd. Moderne SSD's gaan bij normaal gebruik jaren mee. Enterprise SSD's gaan nog langer mee. De capaciteit is gestaag gegroeid. Schijven met een capaciteit van terabytes zijn nu gangbaar. De vormfactoren zijn kleiner geworden. M.2-schijven worden rechtstreeks op het moederbord aangesloten en nemen bijna geen ruimte in beslag. NVMe-schijven gebruiken de PCIe-bus in plaats van SATA, wat de snelheid verder verhoogt. SSD's zijn de standaard geworden voor laptops, desktops en servers. Harde schijven blijven voor bulkopslag waar de kosten per gigabyte belangrijker zijn dan de snelheid. De twee technologieën bestaan ​​naast elkaar. Ze voorzien in verschillende behoeften.

SSD-kenmerken

• Snel — toegangstijden in microseconden
• Stil — geen bewegende onderdelen
• Duurzaam — bestand tegen schokken en trillingen
• Duur — hogere kosten per gigabyte dan een harde schijf.
• Beperkt aantal schrijfcycli — cellen slijten na verloop van tijd.

Een SSD is snel omdat hij geen bewegende onderdelen heeft. Die eenvoud is ook de reden waarom hij duurder is. Je betaalt voor snelheid.