Dysk SSD przechowuje dane w pamięci flash bez ruchomych części. Odczytuje i zapisuje dane szybciej niż dysk twardy, ponieważ nie ma wirującego talerza ani ruchomej głowicy. Czasy dostępu mierzone są w mikrosekundach, a nie milisekundach. Komputer z dyskiem SSD uruchamia się w ciągu sekund, a nie minut. Aplikacje otwierają się natychmiast. Transfer plików jest ograniczony przez sieć, a nie przez dysk. Różnica w wydajności jest znacząca i natychmiast zauważalna.

Dyski SSD mają swoje wady. Kosztują więcej w przeliczeniu na gigabajt niż dyski twarde. Mają ograniczoną liczbę cykli zapisu. Każda komórka może być zapisywana i kasowana tylko określoną liczbę razy, zanim ulegnie zużyciu. Kontrolery radzą sobie z tym, rozkładając zapisy na komórki, stosując technikę zwaną wyrównywaniem zużycia (wear leveling). Nowoczesne dyski SSD działają latami przy normalnym użytkowaniu. Dyski SSD klasy korporacyjnej działają dłużej. Pojemność stale rośnie. Dyski mierzone w terabajtach są teraz powszechne. Formaty dysków uległy zmniejszeniu. Dyski M.2 podłącza się bezpośrednio do płyty głównej, zajmując niemal zero miejsca. Dyski NVMe korzystają z magistrali PCIe zamiast SATA, co dodatkowo zwiększa prędkość. Dyski SSD stały się domyślnym wyborem dla laptopów, komputerów stacjonarnych i serwerów. Dyski twarde pozostają do przechowywania dużych ilości danych, gdzie koszt w przeliczeniu na gigabajt ma większe znaczenie niż prędkość. Te dwie technologie współistnieją. Spełniają one różne potrzeby.

Charakterystyka dysków SSD

• Szybkość — mikrosekundowe czasy dostępu
• Cichy — brak ruchomych części
• Trwałe — odporne na wstrząsy i wibracje
• Drogie — wyższy koszt na gigabajt niż w przypadku dysku twardego
• Ograniczona liczba zapisów — komórki zużywają się z czasem

Dysk SSD jest szybki, ponieważ nie ma ruchomych części. Ta prostota jest również powodem jego wyższej ceny. Płacisz za szybkość.