Geen enkele telescoop kan de schaduw van een zwart gat in zijn eentje waarnemen. De Event Horizon Telescope (EHTT) is daarin geslaagd door radiotelescopen over de hele wereld te combineren tot een virtuele telescoop ter grootte van de aarde. Deze techniek heet interferometrie. Het verbindt meerdere telescopen met elkaar en combineert hun signalen om de resolutie van een veel groter instrument te bereiken.

Het principe is golfinterferentie. Wanneer twee telescopen dezelfde lichtbron waarnemen, komen de lichtgolven op iets verschillende tijdstippen aan. Door deze golven te combineren ontstaat een interferentiepatroon dat fijne details vastlegt. De afstand tussen de telescopen bepaalt de resolutie. Hoe groter de afstand, hoe fijner de details.

Interferometrie werkt over het hele elektromagnetische spectrum. Radio-interferometrie is de meest geavanceerde vorm. Antenne-arrays zoals de Very Large Array in New Mexico en ALMA in Chili produceren beelden die veel scherper zijn dan die van een enkele schotelantenne. Optische interferometrie is complexer omdat lichtgolven met extreme precisie gecombineerd moeten worden. Maar het is al mogelijk en de techniek wordt steeds beter.

De techniek is niet alleen geschikt voor beeldvorming. Ze wordt gebruikt om de diameters van sterren, de banen van dubbelsterrenstelsels en de posities van radiobronnen met een nauwkeurigheid van milliboogseconden te meten. Interferometrie maakt van afzonderlijke telescopen één gigantisch oog.