Μια ομάδα ποδοσφαίρου παρατάσσεται με τέσσερις αμυντικούς, τρεις μέσους και τρεις επιθετικούς. Αυτή η διάταξη είναι ένας σχηματισμός. Ορίζει τη βασική χωρική δομή από την οποία η ομάδα επιτίθεται και αμύνεται.

Οι σχηματισμοί εξισορροπούν την αμυντική κάλυψη, τον έλεγχο της μεσαίας γραμμής και την επιθετική απειλή. Συνηθισμένα παραδείγματα περιλαμβάνουν το 4-4-2, το 4-3-3 και το 3-5-2, αν και το πραγματικό παιχνίδι είναι πιο ρευστό από ό,τι υποδηλώνουν οι αριθμοί. Οι προπονητές επιλέγουν σχηματισμούς με βάση τους διαθέσιμους παίκτες, τα δυνατά σημεία του αντιπάλου και το επιθυμητό στυλ. Οι παίκτες πρέπει να κατανοούν τους ρόλους τους και τις ευθύνες των γύρω τους.

Οι προσαρμογές κατά τη διάρκεια ενός αγώνα —η μετάβαση σε ένα πιο αμυντικό ή επιθετικό σχήμα— συχνά καθορίζουν τα αποτελέσματα. Η προπόνηση ενισχύει τις αυτόματες κινήσεις που διατηρούν τον σχηματισμό συνεκτικό υπό πίεση. Ένας σαφής σχηματισμός προσδίδει δομή χωρίς να εξαλείφει τη δημιουργικότητα.

Οι καλύτεροι σχηματισμοί γίνονται αόρατοι επειδή όλοι ξέρουν πότε να κρατήσουν τη θέση τους και πότε να τη σπάσουν.