Bir yolcu ara bir havaalanına uçar, uçak değiştirir ve tek bir biletle nihai varış noktasına ulaşır. Bu güzergah aktarmalı uçuş kullanır. Direkt uçuş hizmeti bulunmayan şehirler arasında seyahat etmeyi mümkün kılar.

Havaalanları ve havayolları, uçaktan inme, olası güvenlik veya pasaport kontrolü ve bir sonraki uçuşa binme sürelerini hesaba katmak için minimum bağlantı süreleri belirler. Kısa bağlantılar, ilk uçuş geciktiğinde kalkışları kaçırma riskini artırır. Bagaj genellikle tek bir biletle son varış noktasına kadar aktarılır, ancak bu tüm güzergahlarda garanti edilmez.

Havayolları, bağlantı noktaları etrafında merkez-çevre ağları tasarlar. Yolcular, toplam seyahat süresini ve rahatlığını daha düşük ücretler veya daha fazla rota seçeneğiyle takas ederler. Bağlantıyı kaçırmak, havayoluna ve ücret kurallarına göre değişen yeniden rezervasyon yükümlülüklerini tetikler.

Başarılı bir bağlantı sorunsuzmuş gibi hissettirir; kaçırılan bir bağlantı ise yolculuğun en belirgin anısı haline gelir.