Bir adam yoksulluk, iffet ve itaat yemini eder ve dua ve çalışmaya adanmış bir topluluğa katılır. Bu adam bir keşiş olur. Manastır hayatı, yapılandırılmış ortak bir varoluş aracılığıyla Tanrı'ya sürekli dikkat etmeyi amaçlar.

Hristiyan manastır yaşamı, çöl babalarından ve Aziz Basil ile Aziz Benediktus'un kurallarından ilham alır. Budist keşişler Vinaya disiplinini takip eder ve meditasyon ile öğretime odaklanırlar. Günlük yaşam, ayin saatleri, çalışma, öğrenme ve dinlenme arasında geçer. Cübbe veya keşiş kıyafeti, kamusal kimliği belirler.

Keşişler kâtip, misyoner, bilgin ve ruhani rehber olarak hizmet etmişlerdir. Bu meslek, aileden ve kişisel mülkten vazgeçmeyi gerektirir. Bu hayatı deneyenlerin hepsi kalıcı olmaz; istikrar, çoğu kuralda başlı başına bir erdemdir. Keşişin tanıklığı, başarı ve verimliliğin sıradan ölçütlerine meydan okur.

• Topluluk içinde dini yeminler altında yaşayan bir adam
• Duaya, çalışmaya ve dünyevi şeylerden vazgeçmeye adanmış.
• Resmi bir yaşam kuralına uyar.
• Hristiyan, Budist ve diğer geleneklerde görülür.