Een man legt geloften van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid af en treedt toe tot een gemeenschap die zich toelegt op gebed en werk. Die man is een monnik. Het kloosterleven streeft naar voortdurende aandacht voor God door middel van een gestructureerd, gemeenschappelijk bestaan.

Het christelijke kloosterleven is geïnspireerd op de woestijnvaders en de regels van Basilius en Benedictus. Boeddhistische monniken volgen de Vinaya-discipline en richten zich op meditatie en onderwijs. Het dagelijks leven wisselt liturgische uren af ​​met arbeid, studie en rust. Het habijt of de pij markeert de publieke identiteit.

Monniken hebben gediend als schrijvers, missionarissen, geleerden en spirituele gidsen. De roeping vereist het afzien van familie en persoonlijk bezit. Niet iedereen die het leven als monnik probeert, blijft volhardend; stabiliteit is in de meeste regels een deugd op zich. Het getuigenis van de monnik stelt de gebruikelijke maatstaven voor succes en productiviteit ter discussie.

• Man die onder religieuze geloften leeft in een gemeenschap
• Gewijd aan gebed, werk en zelfverloochening.
• Volgt een formele levensregel.
• Komt voor in christelijke, boeddhistische en andere tradities.