Mężczyzna składa śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa i wstępuje do wspólnoty oddanej modlitwie i pracy. Ten mężczyzna jest mnichem. Życie monastyczne polega na nieustannym skupianiu się na Bogu poprzez uporządkowaną, wspólną egzystencję.

Chrześcijański monastycyzm czerpie inspirację z Ojców Pustyni oraz reguł Bazylego i Benedykta. Mnisi buddyjscy przestrzegają zasad Winaji i skupiają się na medytacji i nauczaniu. Życie codzienne przeplata się z godzinami liturgicznymi, pracą, nauką i odpoczynkiem. Habit, czyli szata, symbolizuje tożsamość publiczną.

Mnisi służyli jako skrybowie, misjonarze, uczeni i przewodnicy duchowi. Powołanie wymaga wyrzeczenia się rodziny i majątku osobistego. Nie wszyscy, którzy próbują tego życia, zostają; stabilność sama w sobie jest cnotą w większości reguł. Świadectwo mnicha kwestionuje zwyczajne miary sukcesu i produktywności.

• Mężczyzna żyjący pod ślubami zakonnymi we wspólnocie
• Poświęcony modlitwie, pracy i wyrzeczeniom
• Postępuje zgodnie z formalną zasadą życia
• Występuje w tradycjach chrześcijańskich, buddyjskich i innych