Bilgelik, derin bir anlayışa ve iyi bir muhakeme yeteneğine sahip olma niteliğidir. Bilgi sahibi olmak (bilgi birikimi) veya öğrenme ve akıl yürütme yeteneği olan zekâ ile aynı şey değildir. Bilgelik, neyin önemli olduğunu, nasıl yaşanacağını ve karmaşık durumlarda nasıl davranılacağını bilmeyi içerir. Sadece teorik değil, pratik ve etik bir kavramdır. Bilge insan, görünüşlerin ötesini görür, insan doğasını anlar ve dürüstlükle hareket eder. Bilgelik genellikle yaş ve deneyimle ilişkilendirilir, ancak otomatik değildir. Yaşlı ve aptal olabilirsiniz. Genç ve bilge de olabilirsiniz.

Filozoflar bilgeliği en yüksek insan başarısı olarak ele almışlardır. Sokrates, bildiği tek şeyin hiçbir şey bilmediği olduğunu iddia etmiş ve bu da bir tür bilgeliktir. Aristoteles, ebedi gerçeklerle ilgili olan teorik bilgeliği, eylemle ilgili olan pratik bilgelikten ayırmıştır. Konfüçyüs, bilgeliği ahlaki gelişim olarak vurgulamıştır. Stoacılar, bilgeliği doğayı anlamak ve ona uygun yaşamak olarak görmüşlerdir. İncil'de bilgelik, Tanrı korkusudur. Budizm'de bilgelik, gerçekliğin doğasına dair içgörüdür. Bilgelik tek bir şey değildir. Her birinin kendi geleneği olan bir mükemmellikler ailesidir. Ancak gelenekler genelinde bilgelik, alçakgönüllülüğü, bakış açısını ve iyi davranma yeteneğini içerir.

Bilgelik türleri

• Teorik. Temel gerçeklerin anlaşılması.
• Pratik. Belirli durumlarda nasıl iyi davranılacağını bilmek.
• Ahlak. Doğru ve iyi olanı bilmek.
• Varoluşsal. Hayatın anlamını ve sınırlarını anlamak.

Bilgelik zekâ ile aynı şey değildir. Zekâ, sorunları çözme yeteneğidir. Bilgelik ise hangi sorunların çözülmeye değer olduğunu bilmektir.