Postmodernizm, büyük anlatıları ve nesnel gerçeği sorgulayan felsefi bir akımdır. 20. yüzyılın ortalarında modernizme bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Modernizm ilerlemeye, bilime ve evrensel gerçeğe inanırken, postmodernizm şüphecidir. Gerçeği kurgulanmış olarak görür. Bilginin ardında güç olduğunu düşünür. Parçalanma, ironi ve pastiş görür.

Bu terim sanat, edebiyat, mimari ve felsefede kullanılır. Sanatta postmodernizm, stilleri karıştırır ve özgünlüğü sorgular. Edebiyatta meta-kurgu, güvenilmez anlatıcılar ve metinlerarası ilişkiler kullanır. Mimaride, tarihsel unsurları eğlenceli şekillerde birleştirir. Felsefede ise temelciliği ve evrenselciliği sorgular.

Postmodern temalar

• Büyük anlatılar şüphelidir.
• Gerçek keşfedilmez, inşa edilir.
• Güç ve bilgi birbirine bağlıdır.
• Kimlik parçalı ve akışkandır.
• İroni ve taklit yaygındır.

Postmodernizm tartışmalı bir akımdır. Eleştirmenler, rölativizme ve nihilizme yol açtığını söyler. İlerlemenin mümkün olmadığını savunurlar. Anlaşılmaz ve bencil olduğunu söylerler. Savunucuları ise özgürleştirici olduğunu, ötekileştirilmiş bakış açılarına ses verdiğini, otoriteye meydan okuduğunu ve modernliğin gizli varsayımlarını ortaya çıkardığını söyler. Postmodernizm tek bir doktrin değildir. Bir ruh halidir. Bir dizi tutumdur. Dünyayı görme biçimidir. Tanımlanması zordur çünkü tanıma direnir. Bu da yerindedir. Büyük anlatıları sorgulayan bir hareket, kendi hakkındaki büyük bir anlatıya da direnir. Postmodernizm, her öykünün bir öykü, her gerçeğin bir bakış açısı ve her otoritenin bir güç olduğu şüphesidir. Bu şüphe onun hem gücü hem de zayıflığıdır. Olasılıkları açar. Aynı zamanda kesinlikleri de kapatır.