Algılama, duyusal bilgileri anlamlı hale gelecek şekilde düzenleme ve yorumlama sürecidir. Ham duyusal verileri, nesnelerin, olayların ve mekânsal düzenin deneyimlenen dünyasına dönüştürür.

Aşağıdan yukarıya doğru işleyen süreçler, duyusal reseptörlerle başlar ve daha karmaşık temsiller oluşturmaya doğru ilerler. Yukarıdan aşağıya doğru işleyen süreçler ise algılananı şekillendirmek için bilgi, beklentiler ve bağlamı kullanır. İkisi sürekli olarak etkileşim halindedir. Yanılsamalar, algının yapıcı doğasını ortaya koyar: aynı duyusal girdi, organizasyona ve önceki deneyime bağlı olarak farklı algılar üretebilir. Algısal sabitlikler, sürekli değişen retina görüntülerine rağmen nesnelerin sabit görünmesini sağlar.

Dikkat, duyusal girdinin hangi yönlerinin daha fazla işleme tabi tutulacağını seçer. Algı olmadan, duyum yapılandırılmamış bir akış olarak kalırdı. Algı sayesinde, gözlemci tanınabilir şeylerin ve tahmin edilebilir ilişkilerin dünyasında bulunur.

Görme, duyma ve hissetme pasif kayıtlar değildir. Bunlar algı sistemi tarafından gerçekleştirilen aktif kurgulardır.