Percepcja to proces porządkowania i interpretowania informacji sensorycznych, tak aby nabrały znaczenia. Przekształca ona surowe dane sensoryczne w doświadczalny świat obiektów, zdarzeń i układu przestrzennego.

Procesy oddolne zaczynają się od receptorów sensorycznych i prowadzą do bardziej złożonych reprezentacji. Procesy odgórne wykorzystują wiedzę, oczekiwania i kontekst do kształtowania percepcji. Te dwa elementy nieustannie na siebie oddziałują. Iluzje ujawniają konstruktywną naturę percepcji: te same bodźce sensoryczne mogą prowadzić do różnych percepcji w zależności od organizacji i wcześniejszego doświadczenia. Stałość percepcyjna pozwala obiektom wydawać się stabilnymi pomimo ciągłych zmian w obrazach na siatkówce oka.

Uwaga wybiera, które aspekty bodźców sensorycznych podlegają dalszemu przetwarzaniu. Bez percepcji wrażenia pozostałyby nieustrukturyzowanym strumieniem. Dzięki niej obserwator żyje w świecie rozpoznawalnych rzeczy i przewidywalnych relacji.

Widzenie, słyszenie i czucie nie są biernymi zapisami. Są aktywnymi konstrukcjami tworzonymi przez układ percepcyjny.