Saksafon, 1840'larda Adolphe Sax tarafından icat edilen, pirinçten yapılmış tek kamışlı bir enstrümandır. Metal gövdesine rağmen, kamış ağızlığı nedeniyle nefesli çalgılar sınıfına girer. Bu aile, yüksek sopranodan düşük baritona ve basa kadar uzanır.

İfade gücü ve vokal benzeri tonu, onu caz için doğal bir seçim haline getirdi ve burada en önemli solo enstrümanlardan biri oldu. Saksafon ayrıca askeri ve konser bandolarında ve zaman zaman orkestra eserlerinde de yer alır. Farklı boyutların kendine özgü karakterleri vardır: alto ve tenor, caz ve popüler müzikte en yaygın olanlarıdır.

Tekniği, karmaşık bir tuş sistemini kullanırken kamışı ve ağız pozisyonunu kontrol etmeyi içerir. Büyük saksafoncular, ton, artikülasyon ve gelişmiş teknikler aracılığıyla enstrümanın ifade aralığını genişlettiler. Saksafonun bir topluluk içinde uyum sağlama veya öne çıkma yeteneği, onu farklı türlerde çok yönlü kılar.

Yirminci yüzyılın sesiyle bu kadar yakından özdeşleşmiş çok az müzik aleti vardır.