Günlük hayattan anlamı çalan, süreklilik arz eden üzüntü, sıradan bir moral bozukluğundan daha fazlasıdır. Klinik bir bozukluk olarak depresyon, sürekli düşük ruh hali, ilgi veya zevk kaybı ve buna bağlı olarak uyku, iştah, enerji, konsantrasyon ve öz saygıdaki değişiklikleri içerir.

Teşhis için belirtilerin haftalarca sürmesi ve işlevselliği bozması gerekir. Nedenleri arasında genetik yatkınlık, yaşam stresi, tıbbi hastalıklar ve beyin devrelerindeki ve kimyasındaki değişiklikler yer alır. Depresyon intihar riskini artırır ve eşlik eden fiziksel hastalıkların sonuçlarını kötüleştirir.

Etkili tedaviler arasında psikoterapi, antidepresan ilaçlar ve şiddetli veya dirençli vakalar için diğer somatik terapiler yer almaktadır. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde tarama ve hızlı yönlendirme, teşhis oranını artırır. Çoğu hasta için iyileşme gerçekçidir, ancak tekrarlama riski sürekli dikkat ve bazen de idame tedavisi gerektirir.

• Sürekli üzüntü ve ilgi kaybıyla seyreden duygu durum bozukluğu.
• Uykuyu, enerjiyi, konsantrasyonu ve öz saygıyı etkiler.
• İntihar riskini artırır ve fiziksel hastalıkları daha da karmaşık hale getirir.
• Terapiye, ilaç tedavisine ve bunların bir arada kullanıldığı yaklaşımlara yanıt verir.