İnce kabuk ile metalik çekirdek arasında kalın kayalık manto bulunur. Kabuğun tabanından yaklaşık 2900 km derinliğe kadar uzanır ve Dünya kütlesinin yaklaşık üçte ikisini oluşturur. Katı olmasına rağmen, manto jeolojik zaman içinde yavaşça konveksiyon yapar.

Bileşim, magnezyum ve demir bakımından zengin silikat minerallerinden oluşur. Basınç ve sıcaklık derinlikle artar ve sismik süreksizlikler olarak görünen faz geçişlerine neden olur. Üst manto, sert litosferik mantoyu ve sünek astenosferi içerir; alt manto daha yoğundur ve daha yavaş akar.

Manto konveksiyonu levha tektoniğini yönlendirir ve ısıyı derin iç kısımdan yüzeye taşır. Derin mantodan yükselen plümleri sıcak nokta volkanlarını beslediği düşünülmektedir. Mantonun neredeyse tamamı, nadir ksenolitler ve sismik dalgaların yorumlanması dışında doğrudan örneklemeye erişilemez durumdadır.

• Kabuk ve çekirdek arasında bulunan kalın kaya tabakası.
• Katı haldedir ancak uzun zaman ölçeklerinde konveksiyon yoluyla hareket eder.
• Bazaltik magmaların kaynağı
• Levha tektoniği hareketini yönlendirir