Dmitri Mendeleev, ilk yaygın olarak kabul gören periyodik tabloyu 1869'da yayınladı. Elementleri atom ağırlıklarına göre sıraladı ve özelliklerin periyodik olarak tekrarlandığını fark etti. Henüz keşfedilmemiş elementler için boşluklar bıraktı ve özelliklerini tahmin etti. Galyum ve germanyum bulunduğunda, tahminleri doğrulandı. Periyodik tablo, kimyanın düzenleyici çerçevesi haline geldi.

Modern periyodik tablo, elementleri atom ağırlığına göre değil, atom numarasına göre sıralar. 118 elementi içerir ve bunlar periyotlar (satırlar) ve gruplar (sütunlar) halinde düzenlenmiştir. Aynı gruptaki elementler aynı sayıda değerlik elektronuna ve benzer kimyasal özelliklere sahiptir. 1. Grup elementleri alkali metallerdir. 18. Grup elementleri soygazlardır. Tablo, dolu elektron alt seviyesine göre s, p, d ve f bloklarına ayrılmıştır.

Periyodik tablo eğilimleri ortaya koymaktadır. Atom yarıçapı bir periyot boyunca azalırken, bir grup aşağı doğru artar. İyonlaşma enerjisi bir periyot boyunca artarken, bir grup aşağı doğru azalır. Elektronegatiflik de aynı deseni izler. Bu eğilimler, artan çekirdek yükü ve iç elektronların kalkanlama etkisiyle açıklanmaktadır.

Periyodik tablo bir grafikten daha fazlasıdır. Bir tahmin aracıdır. Bir elementin konumunu bilmek, onun özelliklerini, reaktivitesini ve muhtemel bileşiklerini gösterir. Kimyasal dünyanın haritasıdır.