Apologetyka to racjonalna obrona wiary chrześcijańskiej. Pochodzi od greckiego słowa apologia, oznaczającego obronę. Nie jest apologią. Jest argumentem. Odpowiada na zarzuty. Dostarcza dowodów. Argumentuje za chrześcijaństwem. Zwraca się do sceptyków. Umacnia wierzących. Jest dyscypliną. Jest posługą.

Apologetyka ma długą historię. Paweł argumentował z Grekami w Atenach. Justyn Męczennik pisał obronę chrześcijaństwa w II wieku. Augustyn napisał „Państwo Boże”. Tomasz z Akwinu napisał „Summę teologiczną”. C.S. Lewis napisał „Chrześcijaństwo po prostu”. Do współczesnych apologetów należą William Lane Craig, Ravi Zacharias i N.T. Wright. Podejmują oni kwestie dotyczące Boga, cierpienia, nauki i innych religii.

Rodzaje apologetyki

• Klasyka: argumenty za istnieniem Boga.
• Dowody: dowody na zmartwychwstanie.
• Presupozycyjny: wychodzący od założeń biblijnych.
• Doświadczalny: odwoływanie się do doświadczenia religijnego.
• Kultura: obcowanie ze sztuką i literaturą.

W apologetyce nie chodzi o wygrywanie sporów. Chodzi o zdobywanie ludzi. Celem nie jest upokorzenie sceptyka. Celem jest usuwanie przeszkód. Celem jest wskazanie na Chrystusa. Apologeta musi być pokorny. Musi być łagodny. Musi być pełen szacunku. 1 Piotra 3:15 mówi: „Bądźcie zawsze gotowi do obrony przed każdym, kto domaga się od was uzasadnienia nadziei, która w was jest, lecz czyńcie to z łagodnością i szacunkiem”. To jest wzór. Apologeta jest sługą. Służy prawdzie. Służy temu, kto szuka. Służy Kościołowi. Apologetyka nie jest opcjonalna. Jest niezbędna. Wiara jest rozsądna. Można jej bronić. Należy jej bronić. Z odwagą. Z życzliwością. Z miłością”.