Rząd, który działa jawnie, tak aby obywatele mogli zobaczyć, jak podejmowane są decyzje i wykorzystywane są zasoby, kieruje się zasadą przejrzystości. Przejrzystość jest warunkiem koniecznym odpowiedzialności.

Przepisy o wolności informacji, budżety publiczne, otwarte spotkania, ujawnianie informacji majątkowych i portale z dostępnymi danymi to standardowe instrumenty. Przejrzystość sama w sobie nie gwarantuje trafnych decyzji, ale podnosi koszty korupcji i arbitralnych działań. Urzędnicy czasami sprzeciwiają się ujawnianiu informacji, powołując się na bezpieczeństwo, prywatność lub rozsądną szczerość.

Technologia poszerzyła możliwości transparentności w czasie rzeczywistym, jednocześnie stwarzając nowe zagrożenia związane z inwigilacją i niewłaściwym wykorzystaniem danych. Organizacje społeczeństwa obywatelskiego i dziennikarze działają jako pośrednicy, którzy przekształcają surową transparentność w użyteczną wiedzę publiczną. Kultury tajności trudno zmienić, nawet gdy formalne zasady ulegają poprawie.

• Otwartość procesów i informacji rządowych
• Umożliwia kontrolę publiczną i rozliczalność
• Wdrażane za pomocą przepisów i praktyk ujawniania informacji
• Zrównoważone z uzasadnionymi potrzebami zachowania poufności