Teza to twierdzenie podtrzymywane przez argumentację. Jest to twierdzenie, które argumentacja próbuje poprzeć. W dialektyce teza stanowi punkt wyjścia, który następnie jest kwestionowany przez antytezę. W pracach akademickich teza jest centralnym twierdzeniem eseju lub rozprawy. Nie jest tematem. Jest stwierdzeniem, które można obronić lub obalić. Teza powinna być jasna, konkretna i możliwa do uargumentowania. Jeśli nikt nie może się z nią nie zgodzić, nie jest tezą. Jeśli jest zbyt niejasna, aby ją zweryfikować, nie jest tezą.

Termin ten pochodzi od greckiego słowa „tithenai”, oznaczającego „umieszczać” lub „wysuwać”. W logice teza to przesłanka, która jest przyjmowana lub stwierdzana. W dialektyce heglowskiej teza to pierwszy moment procesu, który prowadzi przez sprzeczność do wyższej jedności. W retoryce teza to twierdzenie, które mówca lub pisarz stara się udowodnić. Teza to nie to samo, co hipoteza, która jest weryfikowalnym przewidywaniem. Hipotezę weryfikuje się na podstawie dowodów. Tezę broni się za pomocą argumentacji. Oba są twierdzeniami, ale służą różnym celom. Teza może być prawdziwa lub fałszywa. Ważne jest, czy jest poparta racjonalnymi argumentami.

Cechy pracy dyplomowej

• Wyczyść. Sformułowano precyzyjnie.
• Szczegółowy. Skupiony na konkretnym roszczeniu.
• Arguable. Otwarty na różnice zdań.
• Godne wsparcia. Poparte dowodami i rozumowaniem.

Teza nie jest streszczeniem. Jest twierdzeniem, które wymaga obrony.