Współczesne prognozy pogody opierają się na numerycznej prognozie pogody. Komputery rozwiązują równania matematyczne opisujące ruch atmosfery, temperaturę, wilgotność i ciśnienie, bazując na najlepszych dostępnych obserwacjach.

Atmosfera jest podzielona na trójwymiarową siatkę. W każdym punkcie siatki model oblicza, jak zmienne będą się zmieniać w krótkich odstępach czasu. Proces ten jest powtarzany w czasie, aby uzyskać prognozę. Wyższa rozdzielczość i bardziej zaawansowana fizyka poprawiają dokładność, ale wymagają większej mocy obliczeniowej.

Systemy zespołowe wykorzystują wiele nieznacznie różniących się wersji modelu do szacowania niepewności. Modele globalne obejmują całą planetę; modele regionalne koncentrują się na mniejszych obszarach i zapewniają większą szczegółowość. Ciągła asymilacja danych zapewnia zgodność modeli z najnowszymi obserwacjami.

• Wykorzystuje modele matematyczne na komputerach
• Zaczyna się od bieżących obserwacji
• Tworzy prognozy na kilka godzin lub tygodni naprzód
• Obejmuje metody zespołowe dla niepewności