Moderne weersvoorspellingen zijn gebaseerd op numerieke weersvoorspellingen. Computers lossen de wiskundige vergelijkingen op die de atmosferische beweging, temperatuur, vochtigheid en luchtdruk beschrijven, uitgaande van de best beschikbare waarnemingen.

De atmosfeer is verdeeld in een driedimensionaal raster. Op elk rasterpunt berekent het model hoe de variabelen zullen veranderen over korte tijdsstappen. Dit proces wordt herhaald in de tijd om een ​​voorspelling te produceren. Een hogere resolutie en complexere natuurkunde verbeteren de nauwkeurigheid, maar vereisen meer rekenkracht.

Ensemble-systemen gebruiken meerdere, enigszins verschillende versies van het model om de onzekerheid te schatten. Mondiale modellen bestrijken de hele planeet; regionale modellen richten zich op kleinere gebieden met meer detail. Continue data-assimilatie zorgt ervoor dat de modellen afgestemd blijven op de meest recente waarnemingen.

• Maakt gebruik van wiskundige modellen op computers.
• Uitgangspunt: huidige waarnemingen
• Genereert voorspellingen voor uren tot weken vooruit.
• Omvat ensemblemethoden voor onzekerheid.