Kiedy chmura tworzy się na poziomie gruntu i ogranicza widoczność do mniej niż jednego kilometra, nazywa się to mgłą. Drobne kropelki wody lub kryształki lodu unoszą się w powietrzu, rozpraszając światło i tworząc białą lub szarą zasłonę.

Mgła radiacyjna rozwija się w bezchmurne, spokojne noce, gdy grunt szybko się ochładza. Mgła adwekcyjna powstaje, gdy wilgotne powietrze przemieszcza się nad chłodniejszą powierzchnią, co jest powszechne wzdłuż wybrzeży. Mgła górna pojawia się, gdy powietrze jest zmuszane do unoszenia się i schładzania nad wznoszącym się terenem. Mgła parowa może unosić się znad ciepłej wody w kierunku zimnego powietrza.

Mgła utrudnia jazdę, lotnictwo i żeglugę. Zazwyczaj unosi się, gdy słońce ogrzewa powierzchnię lub gdy wzrasta wiatr. Marznąca mgła osadza szron na powierzchniach, gdy temperatury spadają poniżej zera. Ostrzeżenia dotyczące gęstej mgły ostrzegają społeczeństwo, gdy widoczność spada do niebezpiecznego poziomu.

Te same prawa fizyki, które powodują powstawanie chmur w górze, powodują powstawanie mgły na powierzchni.