Język w użyciu wykracza poza pojedyncze zdania. Dyskurs to język spójny, występujący w kontekście – rozmowach, przemówieniach, artykułach, rytuałach – kształtowany przez cele mówiących i kontekst społeczny.

Termin ten obejmuje zarówno produkt (fragment tekstu lub wypowiedzi), jak i proces jego tworzenia i interpretacji. Dyskurs obejmuje zarządzanie tematami, naprzemienną wymianę zdań, konwencje gatunkowe oraz intertekstualne powiązania z innymi dyskursami. Analitycy badają, jak władza, tożsamość i ideologia ujawniają się we wzorcach użycia języka.

Dyskurs klasowy, dyskurs medialny i spotkania instytucjonalne – każdy z nich charakteryzuje się charakterystyczną strukturą. Badanie dyskursu wymaga skupienia się na tym, co zostało powiedziane, co przemilczane, oraz na tym, jak forma odnosi się do działania społecznego. Z definicji jednostka analizy jest większa niż zdanie.

• Połączone użycie języka w kontekście społecznym
• Obejmuje konwersacje, teksty i rozmowy instytucjonalne
• Obejmuje gatunki, tematy i struktury interakcji
• Przeanalizowano pod kątem wzorców społecznych i językowych