Taalgebruik reikt verder dan losse zinnen. Discourse is samenhangende taal zoals die zich in een context voordoet – gesprekken, toespraken, artikelen, rituelen – gevormd door de doelen van de sprekers en de sociale omgeving.

De term omvat zowel het product (een stuk tekst of een gesprek) als het proces van het produceren en interpreteren ervan. Discourse omvat onderwerpbeheer, beurtwisseling, genreconventies en intertextuele verbanden met andere discoursen. Analisten onderzoeken hoe macht, identiteit en ideologie tot uiting komen in patronen van taalgebruik.

Het discours in de klas, het mediadiscours en institutionele interacties vertonen elk karakteristieke structuren. Het bestuderen van discours vereist aandacht voor wat er gezegd wordt, wat er niet gezegd wordt en hoe de vorm zich verhoudt tot sociaal handelen. De analyseenheid is per definitie groter dan de zin.

• Het gebruik van samenhangende taal in een sociale context
• Bevat gesprekken, teksten en institutioneel jargon.
• Het omvat genre-, onderwerp- en interactiestructuren.
• Geanalyseerd op sociale en linguïstische patronen.