Policja nie może zatrzymywać nikogo na żądanie. Aresztowanie to zatrzymanie osoby na podstawie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez nią przestępstwa i osadzenie jej w areszcie w celu umożliwienia jej złożenia wyjaśnień.

Aresztowanie może nastąpić na podstawie nakazu wydanego przez sędziego lub, w wielu sytuacjach, bez nakazu, gdy funkcjonariusze osobiście przedstawią prawdopodobną przyczynę. Osoba aresztowana musi zostać poinformowana o określonych prawach obowiązujących w jurysdykcjach, które tego wymagają, i musi zostać doprowadzona przed sąd w ograniczonym czasie. Siła użyta w celu dokonania aresztowania musi być rozsądna.

Aresztowanie rozpoczyna formalny proces karny, ale samo w sobie nie dowodzi winy. Bezprawne aresztowania mogą prowadzić do zatajenia dowodów lub roszczeń cywilnych. Różnica między krótkim zatrzymaniem w celu dochodzenia a pełnym aresztowaniem zależy od stopnia ograniczenia wolności i intencji funkcjonariusza.

• Zatrzymanie osoby na podstawie prawdopodobnej przyczyny
• Może być z nakazem lub bez
• Wyzwalacze natychmiast wymagają stawiennictwa w sądzie
• Samo w sobie nie stanowi dowodu winy