De politie kan mensen niet zomaar vasthouden. Een arrestatie is het in hechtenis nemen van een persoon op basis van een redelijke verdenking dat hij of zij een misdaad heeft begaan, zodat hij of zij zich kan verantwoorden voor de aanklacht.

Een arrestatie kan plaatsvinden op basis van een door een rechter uitgevaardigd arrestatiebevel of, in veel gevallen, zonder arrestatiebevel wanneer agenten zelf voldoende bewijs hebben om de arrestatie te verrichten. De gearresteerde persoon moet, in rechtsgebieden waar dit vereist is, op de hoogte worden gesteld van bepaalde rechten en moet binnen een bepaalde termijn voor de rechter worden gebracht. Het geweld dat bij een arrestatie wordt gebruikt, moet redelijk blijven.

Een arrestatie is het begin van de formele strafprocedure, maar bewijst op zichzelf geen schuld. Onrechtmatige arrestaties kunnen leiden tot het achterhouden van bewijsmateriaal of tot civiele vorderingen. Het verschil tussen een korte onderzoekende stop en een volledige arrestatie hangt af van de mate van dwang en de intentie van de agent.

• Een persoon in hechtenis nemen op basis van een gegronde reden
• Kan met of zonder bevelschrift zijn.
• Dit leidt tot onmiddellijke verschijning voor de rechter.
• Bewijst op zichzelf geen schuld.