Nie każdy dolar ryzyka trafia do reasekuratora. Retencja to kwota straty, którą ubezpieczyciel zatrzymuje na własny rachunek przed reasekuracją. Może być wyrażona jako stała kwota w dolarach za ryzyko, za zdarzenie lub jako procent każdej straty na podstawie umowy proporcjonalnej.

Wyższe retencje obniżają koszty reasekuracji, ale narażają firmę na większą zmienność. Niższe retencje zapewniają większą ochronę po wyższej cenie. Kierownictwo ustala poziomy retencji po uwzględnieniu kapitału, apetytu na ryzyko oraz kosztów i dostępności reasekuracji.

W programach ubezpieczeń na wypadek nadwyżki strat, retencja stanowi punkt zaczepienia, powyżej którego reasekurator wypłaca odszkodowanie. W umowach o udziałach, retencja to po prostu procent, jaki zachowuje cedent. Jasna definicja retencji w treści umowy zapobiega sporom w przypadku wystąpienia dużej szkody.

• Kwota ryzyka utrzymywana przez ubezpieczyciela
• Ma zastosowanie przed reakcją reasekuratora
• Równoważy koszty w stosunku do zmienności
• Zdefiniowane dla każdego ryzyka, każdego zdarzenia lub procentowo