Niektóre erupcje wulkaniczne opróżniają komorę magmową tak bardzo, że grunt nad nią się zapada. Kaldera to duże zagłębienie w kształcie niecki, które powstaje w wyniku tego zjawiska. Średnica może sięgać dziesiątek kilometrów, znacznie przekraczając średnicę zwykłych kraterów.

Yellowstone, Jezioro Kraterowe i Santorini zajmują kaldery. Po zapadnięciu się dno może wypełnić się jeziorem lawowym lub utworzyć nowe kopuły lawowe i otwory. Ponowne wypiętrzenie czasami wypycha środek w górę, gdy poniżej gromadzi się świeża magma.

Erupcje tworzące kaldery należą do najpotężniejszych znanych i mogą wyrzucić do atmosfery wystarczającą ilość popiołu i gazu, by wpłynąć na globalny klimat. Geolodzy mapują otaczające warstwy ignimbrytu, aby odtworzyć skalę przeszłych wydarzeń. Strome ściany i płaskie dna kalder pozostają nie do pomylenia nawet po długiej erozji.

• Duże zagłębienie powstałe w wyniku zapadnięcia się wulkanu
• Formy powstające po głównej ewakuacji komory magmowej
• Często występują tam jeziora lub odnowiona aktywność wulkaniczna
• Związane z bardzo wybuchowymi erupcjami