Polityka środowiskowa to działania rządów mające na celu ochronę środowiska. Obejmuje ona przepisy, regulacje, podatki, dotacje i porozumienia międzynarodowe. Obejmuje ona również ustawy o czystym powietrzu, ochronę gatunków zagrożonych wyginięciem oraz ustalanie cen emisji dwutlenku węgla. Cele obejmują zarówno redukcję zanieczyszczeń, jak i ochronę bioróżnorodności, a także spowolnienie zmian klimatu.

Narzędzia polityki są zróżnicowane. Przepisy nakazowo-kontrolne wyznaczają limity i wymagają technologii. Narzędzia rynkowe, takie jak system handlu uprawnieniami do emisji (cap and trade) czy podatki od emisji dwutlenku węgla, określają cenę za zanieczyszczenia. Programy informacyjne, takie jak etykiety dotyczące zużycia paliwa, kierują wyborami konsumentów. Subsydia wspierają czyste technologie. Większość skutecznych polityk łączy w sobie kilka podejść.

Polityka kształtuje wszystko. Przepisy dotyczące ochrony środowiska tworzą zwycięzców i przegranych. Grupy branżowe lobbują przeciwko kosztom. Grupy ekologiczne naciskają na silniejszą ochronę. Porozumienia międzynarodowe wymagają od państw zrzeczenia się części suwerenności. Porozumienie paryskie opiera się na dobrowolnych zobowiązaniach krajowych. Egzekwowanie jest słabe. Jednak ramy prawne zmusiły państwa do działania. Polityka jest chaotyczna, kontrowersyjna i niezbędna.

Typowe narzędzia

• Przepisy i normy
• Podatki węglowe
• System handlu uprawnieniami do emisji
• Dotacje na czyste technologie
• Traktaty międzynarodowe