Ekonomia skali to korzyści finansowe wynikające z większej produkcji. Mała piekarnia płaci więcej za bochenek niż duża fabryka. Fabryka może kupować mąkę hurtowo, rozłożyć koszt pieców na tysiące sztuk i negocjować niższe stawki za wysyłkę. Wraz ze wzrostem produkcji spada średni koszt.

Ta idea jest kluczowa dla strategii biznesowej. Wyjaśnia, dlaczego firmy się łączą, dlaczego fabryki rosną i dlaczego niektóre branże są zdominowane przez kilka gigantów. Wyjaśnia również, dlaczego nowi uczestnicy rynku mają trudności na kapitałochłonnych rynkach, takich jak linie lotnicze czy półprzewodniki.

Ale większy nie zawsze znaczy lepszy. Po przekroczeniu pewnego punktu zaczynają pojawiać się nieekonomia skali. Koordynacja staje się trudniejsza. Biurokracja spowalnia podejmowanie decyzji. Pracownicy czują się odizolowani. Średni koszt znów zaczyna rosnąć. Menedżerowie spędzają mnóstwo czasu, próbując znaleźć złoty środek.

Źródła korzyści skali

• Rabaty za zakupy hurtowe
• Specjalistyczne maszyny i siła robocza
• Rozłożenie kosztów stałych na większą liczbę jednostek
• Uczenie się przez działanie
• Niższy koszt kapitału dla dużych firm