Przepustowość mierzy liczbę transakcji, jaką blockchain może przetworzyć na sekundę. Bitcoin obsługuje około 7. Ethereum obsługuje około 15 transakcji w sieci głównej. Solana twierdzi, że dziesiątki tysięcy. Visa przetwarza około 24 000 transakcji na sekundę w godzinach szczytu. Różnica między sieciami kryptowalutowymi a tradycyjnymi sieciami płatniczymi stanowi problem przepustowości. Gdy łańcuch osiąga swój limit, opłaty rosną, a użytkownicy czekają. Przepustowość to nie tylko wskaźnik techniczny. Określa ona, czy blockchain może służyć jako sieć płatnicza, czy jedynie jako warstwa rozliczeniowa.

Przepustowość zależy od rozmiaru bloku, czasu trwania bloku i rozmiaru transakcji. Większe bloki przechowują więcej transakcji. Szybsze bloki dodają je częściej. Mniejsze transakcje mieszczą więcej transakcji w bloku. Każdy parametr ma swoje wady i zalety. Większe bloki wymagają większej przepustowości i pamięci masowej, co zwiększa koszty utrzymania węzłów. Szybsze bloki zwiększają częstotliwość reorganizacji łańcucha. Mniejsze transakcje mogą negatywnie wpływać na funkcjonalność. Rozwiązania warstwy 2 zwiększają efektywną przepustowość poprzez przetwarzanie transakcji poza łańcuchem i rozliczanie partii w łańcuchu. Konsolidacje mogą zwiększyć efektywną przepustowość do tysięcy na sekundę. Łańcuch bazowy nie musi obsługiwać każdej transakcji. Wystarczy, że rozliczy partie.

Przepustowość według sieci

• Bitcoin — 7 TPS
• Sieć główna Ethereum — 15 TPS
• Solana — od tysięcy do dziesiątek tysięcy TPS
• Rollupy — skuteczne TPS od setek do tysięcy
• Visa — szczyt 24 000 TPS

Sama przepustowość nie czyni łańcucha użytecznym. Bezpieczeństwo i decentralizacja również mają znaczenie. Szybki łańcuch z pięcioma walidatorami to nie jest dobry pomysł.