Soft fork zmienia reguły blockchaina w sposób zapewniający wsteczną kompatybilność. Stare węzły nadal mogą walidować nowe bloki. Mogą nie rozumieć nowych reguł, ale akceptują bloki jako prawidłowe. Oznacza to, że soft fork wymaga jedynie akceptacji większości górników lub walidatorów. Węzły, które nie zostaną zaktualizowane, nadal działają. Łańcuch nie ulega rozszczepieniu. Soft fork jest preferowaną metodą aktualizacji blockchaina, ponieważ powoduje mniej zakłóceń.

Aktualizacja SegWit Bitcoina w 2017 roku była tzw. soft forkiem. Zmieniła sposób przechowywania danych transakcyjnych, co zwiększyło pojemność bloków bez zmiany limitu rozmiaru bloku. Stare węzły uznawały bloki za prawidłowe, mimo że nie mogły przetworzyć nowych danych świadków. Nie każdy soft fork jest płynny. Jeśli znaczna mniejszość górników odmówi przyjęcia nowych zasad, nadal będą mogli wydobywać bloki odrzucone przez zaktualizowane węzły. Może to prowadzić do zamieszania i tymczasowych podziałów łańcucha. Soft forki są mniej kontrowersyjne niż hard forki, ale nie są pozbawione ryzyka. Wymagają koordynacji i jasnej komunikacji. Alternatywą jest hard fork, który zmusza wszystkich do aktualizacji lub podziału łańcucha. Soft forki to łagodniejsza ścieżka.

Charakterystyka widelca miękkiego

• Wsteczna kompatybilność — stare węzły nadal są weryfikowane
• Wymagany jest większościowy współczynnik haszowania — górnicy muszą go przyjąć
• Brak podziału łańcucha — sieć pozostaje jednolita
• Przykład — Bitcoin SegWit w 2017 r.

Soft forki to standardowy mechanizm aktualizacji Bitcoina. Są z założenia konserwatywne.