Konsensus to sposób, w jaki sieć blockchain uzgadnia, co się wydarzyło. Tysiące węzłów przechowuje kopie rejestru. Muszą dojść do tego samego wniosku co do ważności transakcji i ich kolejności. Bez konsensusu każdy węzeł dryfowałby w kierunku własnej wersji historii. Sieć uległaby fragmentacji, a rejestr stałby się bezużyteczny.

Różne łańcuchy osiągają konsensus na różne sposoby. Bitcoin wykorzystuje proof-of-work. Górnicy zużywają energię elektryczną, aby znaleźć hash poniżej wartości docelowej. Pierwszy, któremu się to uda, rozgłasza blok. Inni górnicy weryfikują go i budują na jego podstawie. Najdłuższy łańcuch, mierzony skumulowaną pracą, reprezentuje porozumienie sieci. Ethereum wykorzystuje proof-of-stake. Walidatorzy blokują ETH i są wybierani do proponowania i poświadczania bloków. Jeśli działają złośliwie, tracą swój udział. Oba systemy rozwiązują ten sam problem: zmuszają niezależnych aktorów do zgody bez udziału centralnego organu.

Wymagania konsensusu

• Umowa — wszystkie uczciwe węzły akceptują ten sam blok
• Zakończenie – proces ostatecznie się kończy
• Ważność — uwzględniane są tylko prawidłowe transakcje
• Odporność na błędy — system przetrwa ataki niektórych złoczyńców

Konsensus jest z założenia powolny. Osiągnięcie porozumienia między tysiącami niezależnych komputerów wymaga czasu. Taka jest cena braku zaufania do jednej strony.