Consensus is de manier waarop een blockchainnetwerk overeenstemming bereikt over wat er is gebeurd. Duizenden knooppunten bewaren kopieën van het grootboek. Ze moeten tot dezelfde conclusie komen over welke transacties geldig zijn en in welke volgorde. Zonder consensus zou elk knooppunt zijn eigen versie van de geschiedenis creëren. Het netwerk zou fragmenteren en het grootboek zou nutteloos worden.

Verschillende blockchains bereiken consensus op verschillende manieren. Bitcoin gebruikt proof-of-work. Miners verbruiken elektriciteit om een ​​hash te vinden die lager is dan een bepaalde waarde. De eerste die daarin slaagt, zendt het blok uit. Andere miners verifiëren het en bouwen erop voort. De langste keten, gemeten naar cumulatief werk, vertegenwoordigt de overeenstemming binnen het netwerk. Ethereum gebruikt proof-of-stake. Validators zetten ETH vast en worden gekozen om blokken voor te stellen en te bevestigen. Als ze zich misdragen, verliezen ze hun inzet. Beide systemen lossen hetzelfde probleem op: onafhankelijke actoren tot overeenstemming brengen zonder een centrale autoriteit.

Consensusvereisten

• Overeenkomst — alle eerlijke knooppunten accepteren hetzelfde blok.
• Beëindiging — het proces wordt uiteindelijk voltooid.
• Geldigheid — alleen geldige transacties worden meegenomen
• Fouttolerantie — het systeem overleeft enkele kwaadwillende actoren.

Consensusvorming verloopt per definitie traag. Het kost tijd om overeenstemming te bereiken tussen duizenden onafhankelijke computers. Dat is de prijs die je betaalt als je geen enkele partij vertrouwt.