Statek kosmiczny musi gdzieś zmierzać. Panele słoneczne potrzebują Słońca. Anteny potrzebują Ziemi. Kamery potrzebują celu. System kontroli położenia utrzymuje prawidłową orientację pojazdu i działa w środowisku bez powietrza i tarcia, które mogłoby tłumić niepożądane ruchy.

Zadanie to realizują trzy główne metody. Koła reakcyjne obracają masy wewnętrzne, aby obracać statek kosmiczny. Silniki odrzutowe wystrzeliwują niewielkie ilości paliwa. Magnetyczne mechanizmy napędowe działają wbrew polu magnetycznemu Ziemi, co jest przydatne na niskich orbitach.

Typowe tryby postawy

• Nadir wskazuje, zwrócony twarzą do Ziemi
• Tryb ochrony przed słońcem, panele skierowane w stronę słońca
• Utrzymanie bezwładnościowe, ustalone względem gwiazd
• Manewry obrotu między celami

Koła reakcyjne zużywają się i nasycają. Kiedy to nastąpi, silniki lub magnesy muszą je odtłuścić, zużywając cenne paliwo. Inżynierowie budują redundancję, ponieważ do zablokowanego statku kosmicznego nie można dotrzeć w celu naprawy.