Een ruimtevaartuig moet ergens naartoe wijzen. Zonnepanelen hebben de zon nodig. Antennes hebben de aarde nodig. Camera's hebben het doelwit nodig. De standregeling zorgt ervoor dat het voertuig correct georiënteerd blijft, en het werkt in een omgeving zonder lucht en zonder wrijving om ongewenste bewegingen te dempen.

Drie hoofdmethoden zorgen voor de voortstuwing. Reactiewielen laten interne massa's draaien om het ruimtevaartuig in rotatie te brengen. Stuwraketten stoten kleine hoeveelheden brandstof uit. Magnetische koppelmotoren werken in op het magnetische veld van de aarde, wat nuttig is in lage banen.

Typische houdingsmodi

• Nadir wijst naar de aarde.
• Zonveilige modus, panelen naar de zon gericht.
• Inertieel vast, vast ten opzichte van de sterren
• Draaimanoeuvres tussen doelen

De reactiewielen slijten en raken verzadigd. Wanneer dat gebeurt, moeten stuwraketten of magneten ze ontdaan van hun verzadiging, wat kostbare brandstof verbruikt. Ingenieurs bouwen redundantie in omdat een vastgelopen ruimtevaartuig niet bereikbaar is voor reparatie.