Narcisme is een persoonlijkheidspatroon dat wordt gekenmerkt door een overmatige zelfgerichtheid, een behoefte aan bewondering en een relatief gebrek aan empathie voor anderen. In de extreme vorm spreekt men van een narcistische persoonlijkheidsstoornis.

Mensen met sterke narcistische trekken hebben vaak een grandioos zelfbeeld, maar dat beeld kan fragiel zijn en afhankelijk van externe bevestiging. Ze kunnen met woede of terugtrekking reageren op kritiek. Relaties zijn vaak oppervlakkig of uitbuitend, omdat de ander vooral gewaardeerd wordt als bron van bewondering of voordeel. Subklinisch narcisme komt voor op een continuüm in de algemene bevolking en is in verband gebracht met gedrag op sociale media, leiderschapsstijlen en interpersoonlijke conflicten.

Ontwikkelingstheorieën wijzen op vroege ervaringen met overmatige lof of emotionele verwaarlozing als mogelijke oorzaken. De meting vindt doorgaans plaats met behulp van zelfrapportagevragenlijsten, hoewel ook observaties en klinische interviews worden gebruikt. De behandeling is complex omdat juist de eigenschappen die problemen veroorzaken vaak de motivatie tot verandering ondermijnen.

Wanneer zelfwaardering het leidende principe van een persoonlijkheid wordt ten koste van echte verbinding, is narcisme het resultaat.