Waarom hebben deeltjes massa? Het antwoord, volgens het Standaardmodel, is het Higgsveld. Dit veld vult de hele ruimte en deeltjes die ermee interageren, verkrijgen massa. Het Higgsboson is het quantum van dat veld, een deeltje dat onder de juiste omstandigheden uit het veld kan worden geëxciteerd. Het werd in 1964 voorspeld door Peter Higgs en anderen en in 2012 ontdekt in de Large Hadron Collider van CERN. De ontdekking bevestigde een belangrijk onderdeel van het Standaardmodel en leverde Higgs en François Englert in 2013 de Nobelprijs voor de Natuurkunde op.

Het Higgs-boson is geen krachtdrager in de gebruikelijke zin. Het bemiddelt geen interacties tussen deeltjes. Het is het bewijs voor het bestaan ​​van het Higgs-veld. Zonder het Higgs-veld zouden deeltjes massaloos zijn en zouden er geen atomen ontstaan. Het universum zou een soep van deeltjes zijn die zich met de lichtsnelheid voortbewegen. Het Higgs-boson is zwaar, ongeveer 125 keer de massa van een proton. Het vervalt snel in andere deeltjes, vandaar dat het decennia en een enorme deeltjesversneller heeft gekost om het te vinden. De ontdekking werd op 4 juli 2012 aangekondigd in een volle zaal voor een wereldwijd publiek.

Feiten over het Higgs-boson

• Predicted. 1964, door Peter Higgs en anderen.
• Ontdekt. 2012, bij de Large Hadron Collider.
• Mass. Ongeveer 125 GeV/c².
• Role. Bewijs voor het Higgs-veld.
• Nobelprijs. 2013, Higgs en Englert.

Het Higgs-boson is niet hetzelfde als het Higgs-veld. Het veld vult de ruimte. Het boson is een deeltje dat eruit geëxciteerd kan worden.