Schuif een boek over een tafel en het vertraagt. De kracht die het stopt, is wrijving. Wrijving is een kracht die beweging tussen met elkaar in contact staande oppervlakken tegenwerkt. Het ontstaat door de microscopische ruwheid van oppervlakken en de intermoleculaire krachten daartussen. Zelfs oppervlakken die er glad uitzien, hebben kleine bultjes en dalen die in elkaar haken. Wrijving zet kinetische energie om in warmte, daarom worden je handen warm als je ze tegen elkaar wrijft.

Er zijn twee hoofdsoorten wrijving. Statische wrijving werkt in op stilstaande objecten. Het voorkomt dat ze in beweging komen. Kinetische wrijving werkt in op bewegende objecten. Het vertraagt ​​ze. Statische wrijving is meestal sterker dan kinetische wrijving, daarom is er meer kracht nodig om een ​​doos in beweging te brengen dan om hem in beweging te houden. Wrijving is afhankelijk van de aard van de oppervlakken en de normaalkracht die ze tegen elkaar drukt. Het is niet afhankelijk van het contactoppervlak, wat contra-intuïtief lijkt maar experimenteel is bevestigd. Wrijving is essentieel in het dagelijks leven. Zonder wrijving zou je niet kunnen lopen, autorijden of een potlood vasthouden. Maar het verspilt ook energie en zorgt voor slijtage aan machines.

Wrijvingsfeiten

• Definitie. Kracht die beweging tussen oppervlakken tegenwerkt.
• Static. Werkt in op objecten in rust.
• Kinetic. Werkt in op bewegende objecten.
• Afhankelijk van. Oppervlakken en normaalkracht.
• Onafhankelijk van. Contactgebied.

Wrijving is niet hetzelfde als luchtweerstand. Wrijving treedt op tussen vaste oppervlakken. Luchtweerstand treedt op tussen een vaste stof en een vloeistof.