Frequentie is het aantal volledige golflengten dat in een bepaalde tijd een bepaald punt passeert. Bij geluid bepaalt het de toonhoogte; bij licht bepaalt het de kleur.

Bij auditieve stimuli wordt de frequentie gemeten in hertz (cycli per seconde). Laagfrequente golven worden gehoord als lage tonen; hoogfrequente golven als hoge tonen. Het hoorbare bereik voor jonge mensen loopt ruwweg van 20 Hz tot 20.000 Hz, met de grootste gevoeligheid in de middenfrequenties die spraak dragen. Het basilair membraan van het slakkenhuis voert een frequentieanalyse uit: verschillende gebieden reageren maximaal op verschillende frequenties, wat de plaatscode voor toonhoogte oplevert.

In de visuele waarneming verwijst frequentie naar de elektromagnetische golven van licht. Hogere frequenties (kortere golflengtes) verschijnen als blauw of violet; lagere frequenties als rood. Het zichtbare spectrum is een smalle band binnen het veel bredere elektromagnetische spectrum.

Frequentie is een fysieke eigenschap van de golf. Toonhoogte en klankkleur zijn de psychologische ervaringen die het zenuwstelsel daaruit construeert.