De temperatuur van de oceaan varieert van bijna -2 °C in pool- en diepwatergebieden tot meer dan 30 °C in tropische oppervlaktewateren. Temperatuur bepaalt, samen met het zoutgehalte, de dichtheid en daarmee de circulatie. Het beïnvloedt ook de oplosbaarheid van gassen, de snelheid van biologische reacties en de verspreiding van mariene soorten.

De oppervlaktetemperatuur wordt gemeten door schepen, boeien en satellieten; de temperatuur in de binnenste lagen wordt in kaart gebracht met behulp van CTD's, Argo-boeien en instrumenten in zeezoogdieren. De bovenste oceaanlagen zijn de afgelopen decennia aantoonbaar opgewarmd doordat ze het grootste deel van de overtollige warmte absorberen die door broeikasgassen wordt vastgehouden. Deze opwarming draagt ​​bij aan de stijging van de zeespiegel door thermische uitzetting en versterkt hittegolven in de zee die koraal, kelpbossen en de visserij onder druk zetten.

De verticale temperatuurstructuur omvat de warme gemengde laag, de thermocline waar de temperatuur snel daalt, en de koude diepzee. Veranderingen in deze structuur beïnvloeden de stratificatie, de aanvoer van voedingsstoffen en de intensiteit van tropische cyclonen. Continue temperatuurmonitoring is een essentieel onderdeel van het wereldwijde oceaanobservatiesysteem.

• Meting van het warmtegehalte van zeewater
• Regelt dichtheid, chemie en biologie.
• Oppervlakte en interieur gemeten met behulp van meerdere meetinstrumenten.
• Stijging als gevolg van klimaatverandering