Geen enkel instrument kan de oceaan op een adequate manier meten. Oceaanobservatiesystemen integreren satellieten, drijvende meetboeien, verankerde boeien, onderzoeksschepen, autonome voertuigen en kuststations in gecoördineerde netwerken die continu gegevens leveren over fysische, chemische en biologische omstandigheden.

Het Global Ocean Observing System en de bijbehorende regionale onderdelen stellen normen vast, coördineren de inzet van meetinstrumenten en garanderen open toegang tot data. Kernvariabelen zijn onder andere temperatuur, zoutgehalte, stromingen, zeeniveau, zuurstof, voedingsstoffen en fytoplanktonbiomassa. De bijna realtime levering van gegevens ondersteunt weers- en klimaatvoorspellingen, de veiligheid op zee en het beheer van ecosystemen.

Het in stand houden van het observatiesysteem vereist langetermijnfinanciering, internationale samenwerking en technologische innovatie om de kosten te verlagen en de dekking uit te breiden naar met ijs bedekte en diepe wateren. Er blijven lacunes bestaan, met name in de diepzee, de Zuidelijke Oceaan en biogeochemische metingen. Elk nieuw autonoom platform of elke satellietmissie voegt een stukje toe aan het complete beeld van een veranderende oceaan.

• Gecoördineerd netwerk van meetplatforms in de oceaan
• Combineert observaties op afstand met observaties ter plaatse.
• Ondersteunt voorspellingen en klimaatbeoordelingen.
• Vereist een duurzame internationale inzet.