Overheden proberen al lange tijd te controleren wat het publiek mag lezen of horen. Censuur is het onderdrukken of verbieden van informatie, berichtgeving of meningsuiting door de overheid, instellingen of andere machtige actoren.

Het kan de vorm aannemen van publicatieverboden voorafgaand aan publicatie, gedwongen verwijdering van inhoud, intimidatie van journalisten of juridische sancties voor het publiceren van verboden materiaal. Zelfcensuur treedt op wanneer verslaggevers of redacteuren informatie achterhouden uit angst voor de gevolgen. Beide vormen ondermijnen het vermogen van het publiek om zelf een oordeel te vellen over gebeurtenissen.

Democratische systemen verwerpen over het algemeen preventieve censuur en beschermen journalisten door middel van grondwettelijke of wettelijke garanties. Zelfs in die systemen blijven debatten bestaan ​​over nationale veiligheid, privacy en schadelijke inhoud. De aanwezigheid of afwezigheid van onafhankelijke journalistiek blijft een van de duidelijkste indicatoren voor de mate waarin censuur heerst.

• Onderdrukking van informatie door autoriteiten of instellingen
• Dit omvat verboden, intimidatie en juridische sancties.
• Kan zelfcensuur onder journalisten in de hand werken.
• Tegengesteld door de bescherming van de persvrijheid