Uit een klein Anatolisch vorstendom ontstond een enorm rijk. Het Ottomaanse Rijk, dat bestond van ongeveer 1299 tot 1922, beheerste op zijn hoogtepunt Zuidoost-Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika, met Constantinopel als hoofdstad na 1453.

Een gecentraliseerd bestuur, een militair slavernijstelsel en een flexibele integratie van diverse religieuze gemeenschappen kenmerkten de Ottomaanse heerschappij eeuwenlang. Het rijk was een belangrijke islamitische macht en een sleutelspeler in de Europese diplomatie en oorlogvoering. Geleidelijk territoriaal verlies in de negentiende eeuw ging vooraf aan de uiteindelijke ontbinding na de Eerste Wereldoorlog.

Ottomaanse archieven, architectuur en kunst bieden rijk bewijs van de complexiteit van het Ottomaanse Rijk. Historici zijn verder gegaan dan louter verhalen over verval en onderzoeken nu aanpassing, provinciale dynamiek en het culturele leven. De Republiek Turkije en verschillende staten in het Midden-Oosten en de Balkan zijn voortgekomen uit de Ottomaanse gebieden.

• Rijk met Turkije als centrum, 1299–1922
• Het gebied strekte zich uit over Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika.
• Multireligieus en administratief geavanceerd
• Ontbonden na de Eerste Wereldoorlog