Ontbossing is het op grote schaal kappen van bossen. Mensen kappen bomen voor hout, maken land vrij voor landbouw en bouwen wegen en mijnen. De tropen zijn het meest getroffen. Brazilië, Indonesië en de Democratische Republiek Congo zijn verantwoordelijk voor een groot deel van het wereldwijde bosverlies. Sommige vormen van ontbossing zijn legaal. Veel is dat niet.

De gevolgen zijn ernstig. Bossen absorberen koolstofdioxide. Wanneer ze verbranden of rotten, komt het vrij. Ontbossing is verantwoordelijk voor ongeveer 10 procent van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen. Het vernietigt ook leefgebieden. De meeste landdieren leven in bossen. Door ontbossing worden ze met uitsterven bedreigd. Het verstoort regenpatronen, veroorzaakt erosie en verdringt inheemse gemeenschappen.

Ontbossing vertragen is mogelijk. Satellietmonitoring brengt illegale kap vrijwel in realtime in kaart. Certificeringssystemen belonen duurzaam hout en palmolie. Betalingen voor ecosysteemdiensten compenseren landeigenaren voor het behoud van bossen. Brazilië verminderde de ontbossing in het Amazonegebied tussen 2004 en 2012 met 80 procent door een combinatie van handhaving en marktdruk. Deze vooruitgang is sindsdien echter tenietgedaan. De strijd gaat door.

Belangrijkste drijfveren

• Landbouwuitbreiding
• Hout en pulp
• Mijnbouw
• Infrastructuur en wegen
• Branden en ontbossing