De consumentenprijsindex (CPI) volgt de prijsveranderingen in de loop van de tijd. Het meet de kosten van een mandje met goederen en diensten dat een gemiddeld huishouden koopt: voedsel, huisvesting, vervoer, medische zorg en meer. Economen gebruiken de CPI om de inflatie te meten. Overheden gebruiken de CPI om de sociale zekerheidsuitkeringen en belastingtarieven aan te passen.

De consumentenprijsindex (CPI) is geen perfecte maatstaf. Hij berekent het gemiddelde over het hele land, waardoor hij mogelijk niet uw ervaring in een specifieke stad weerspiegelt. Ook houdt de index moeite met kwaliteitsveranderingen. Een smartphone van nu is niet hetzelfde als een smartphone uit 2010, maar de index probeert daar wel rekening mee te houden. Substitutiebias is een ander probleem: als rundvlees duurder wordt, kopen mensen kip, maar het boodschappenmandje wordt mogelijk niet direct aangepast.

Ondanks deze beperkingen is de consumentenprijsindex (CPI) een van de meest gevolgde economische indicatoren. Een stijgende CPI betekent dat de inflatie toeneemt. Een dalende CPI betekent dat de prijzen dalen, wat kan duiden op deflatie. Centrale banken houden de CPI nauwlettend in de gaten bij het vaststellen van de rentetarieven.

Wat het inhoudt

• Eten en drinken
• Huisvesting en huur
• Transportkosten
• Medische zorg
• Recreatie en educatie