Een veiligheidsharnas beschermt werknemers tegen vallen van grote hoogte. Het is een harnas dat over de schouders, borst en benen wordt gedragen. Het is verbonden met een veiligheidslijn, die op zijn beurt is bevestigd aan een ankerpunt. Als de werknemer valt, vangen het harnas en de veiligheidslijn hem op en verdelen de kracht over het lichaam. Het harnas is geen luxe. Het is in de meeste landen wettelijk verplicht voor werkzaamheden boven een bepaalde hoogte. Vallen zijn de belangrijkste doodsoorzaak in de bouw. ​​Het harnas redt levens.

Een veiligheidsharnas bestaat uit verschillende onderdelen. Het harnas zelf heeft banden, gespen en D-ringen. De veiligheidslijn verbindt het harnas met het ankerpunt. Dit kan een schokabsorberende veiligheidslijn zijn, die een schokabsorberend pakket activeert om de val te vertragen, of een zelfoprollende veiligheidslijn, die vergrendelt en zich automatisch terugtrekt. Het ankerpunt moet geschikt zijn voor de belasting, meestal 2270 kg per werknemer. Het systeem moet vóór elk gebruik worden gecontroleerd. Een gerafelde band, een verbogen D-ring of een geactiveerd schokabsorberend pakket betekent dat het harnas onveilig is. Het moet dan buiten gebruik worden gesteld.

Veiligheidsharnassen moeten correct worden gedragen. De banden moeten goed aansluiten, maar niet te strak zitten. De borstband moet op borsthoogte zitten. De beenbanden moeten goed aansluiten. De D-ring moet zich in het midden van de rug bevinden. De werknemer moet getraind zijn in het gebruik van het harnas en het reddingsplan. Een valbeveiligingssysteem is geen valpreventiesysteem. Het voorkomt de val niet. Het vangt de werknemer op na de val. De werknemer kan nog steeds gewond raken of in de lucht hangen. Een reddingsplan is vereist. Het veiligheidsharnas is de laatste verdedigingslinie, niet de eerste.